معرفی هایپرکار الکتریکی آریل Hipercar؛ ظاهر بتموبیل Batmobile با قدرت 1180 اسب بخار
ابرخودروی الکتریکی آریل Hipercar که در بریتانیا طراحی و تولید شده، امسال در نمایشگاه Cenex LCV و در غرفه بریتانیا، اولین نمایش جهانی خود را تجربه کرد. Hipercar تنها یک هایپرکار الکتریکی معمولی نیست و با نوآوریهای فنی و مفهومی، فاصله محسوسی با دیگر محصولات شرکت آریل دارد. این خودرو هنوز در قالب یک نمونه اولیه و در مرحله پیشتولید قرار دارد، اما شرکت آریل اخیرا با هدف ارایه یک بروزرسانی نسبتا عمیق، تغییرات مهمی را روی آن اعمال کرده است.
این هایپرکار با تکیه بر توانمندیهای فناوری پاک بریتانیا و به لطف سرمایهگذاری دولت این کشور از طریق مرکز پیشرانه پیشرفته (APC) توسعه یافته است. آریل Hipercar با قدرتی برابر با 1180 اسب بخار، ظاهری شبیه به نسخه الکتریکی خودروی بتمن یا همان E-Batmobile دارد و به توربینی تقویتشده مجهز شده است. جدیدترین ساخته آریل در منطقه Somerset انگلستان، از چهار موتور الکتریکی به همراه یک افزاینده مسافت توربینی با دور 110000 دور در دقیقه بهره میبرد.
نام «Hipercar» به جای Hypercar در نگاه اول شاید یکی از عجیبترین نامگذاریها به نظر برسد، اما این انتخاب با یک استدلال مشخص انجام شده است. این نام مخفف عبارت High-Performance Carbon Reduction به معنای کاهش کربن با عملکرد بالا است. با این حال، شرکت آریل اعلام کرده که نام رسمی این مدل هنوز نهایی نشده و ممکن است تغییر کند. بدون شک، نامی ضعیف نمیتواند برای خودرویی با ظاهر خشن، تهاجمی و عصبی مناسب باشد.
آریل همواره به دلیل تولید خودروهای اسپرت روباز با چرخهای بدون پوشش شناخته شده است. به همین دلیل، Hipercar با بدنهای کاملا محصور، نشاندهنده ورود این شرکت به قلمرویی کاملا جدید محسوب میشود. آریل در این پروژه به سراغ طراحی کاملا اسکلتی و استخوانی رفته که همچنان به DNA کارتینگمحور محصولات این برند وفادار مانده است.
این خودروی خلاقانه هیبریدی، علاوه بر بهرهگیری از گشتاور فوری سیستم چهار موتور الکتریکی، به یک میکروتوربین سفارشی برای افزایش مسافت نیز مجهز شده تا انعطافپذیری یک هایپرکار بنزینی را در قالب یک خودروی الکتریکی ارایه دهد. آریل برای طراحی بدنه از نرمافزار Bramble CFD استفاده کرده تا عملکرد آیرودینامیکی خودرو بهبود یابد. نتیجه این رویکرد، استفاده گسترده از پرهها، بالهها و اسپویلرهای مختلف در سرتاسر بدنه است.
Hipercar شاید از نظر زیباییشناسی یک خودروی خوشچهره به حساب نیاید، اما آریل بهوضوح تمرکز خود را روی کارایی آیرودینامیکی گذاشته است. برای نمونه، بالههای عمودی روی گلگیرهای جلو با هدف کاهش نیروی درگ اطراف آینههای جانبی طراحی شدهاند، در حالی که بالههای عمودی عقب به تعادل بخش انتهایی بدنه و افزایش پایداری در پیچها کمک میکنند. پرههای متعدد در بخش جلویی نیز مسیر جریان هوا را بهینه میسازند.
آریل قصد دارد Hipercar را در نسخههای تکمحور و دو محور، یعنی دو و چهارچرخ متحرک، ارایه کند. هر یک از چرخهای محرک به یک موتور الکتریکی 220 کیلوواتی معادل 295 اسب بخار از شرکت Equipmake مجهز شدهاند. نسخه دوچرخ متحرک مجموعا 590 اسب بخار قدرت و 900 نیوتن متر گشتاور تولید میکند، در حالی که نسخه چهارچرخ محرک با قدرت نهایی 1180 اسب بخار و گشتاور 1800 نیوتن متر، از بسیاری از هایپرکارهای بنزینی قدرتمندتر است.
وزن Ariel Hipercar در حدود 1500 کیلوگرم اعلام شده و حداکثر سرعت آن به صورت الکترونیکی به 249 کیلومتر در ساعت محدود شده است، اما بدون این محدودیت، توانایی ثبت سرعتهای بالاتر را دارد. شتاب صفر تا 96.5 کیلومتر در ساعت این خودرو 2.09 ثانیه و شتاب صفر تا 161 کیلومتر در ساعت آن 4.4 ثانیه است. همچنین رسیدن از سرعت 96.5 تا 193 کیلومتر در ساعت تنها 3.5 ثانیه زمان میبرد.
از آنجا که این نسخه هنوز یک نمونه اولیه محسوب میشود، شرکت آریل انتظار دارد با تکمیل سیستم گشتاور قابل تنظیم در نسخه تولیدی، اعداد شتاب بهبود یابند. به گفته این شرکت، شتاب صفر تا صد کمتر از 2 ثانیه و صفر تا 160 کمتر از 4 ثانیه دور از انتظار نیست.
Hipercar تفاوتی اساسی با مدلهای Atom و Nomad دارد؛ خودروهایی که بر پایه فریم لولهای ساده ساخته میشدند. در این مدل، شاسی آلومینیومی با پیشرانه الکتریکی ترکیب شده و برای اولین بار کابینی کاملا محصور در محصولات آریل دیده میشود. درهای پروانهای، کانالهای متعدد جریان هوا برای ایجاد نیروی رو به پایین و طراحی بدنه بهینهشده، از ویژگیهای شاخص این خودرو هستند.
سیستم باتری این هایپرکار توسط Cosworth توسعه یافته و از خنککاری مایع اختصاصی بهره میبرد. بسته باتری 62 کیلوواتساعتی با معماری 800 ولتی، در شرایط رانندگی عادی حدود 240 کیلومتر برد فراهم میکند. برای رانندگانی که تمایل به توقف برای شارژ ندارند، یک میکروتوربین افزاینده مسافت 50 کیلوگرمی در نظر گرفته شده که با دور ثابت 110000 دور در دقیقه، توان مستمر 35 کیلووات تولید میکند. این توربین امکان استفاده از سوختهای مختلف را دارد و آریل در آینده نزدیک به افزودن نسخه هیدروژنی آن نیز امیدوار است.
در بخش شارژ، آریل سیستمی را طراحی کرده که مشابه راهکار هیوندای، در ولتاژهای زیر 500 ولت نیز قابلیت شارژ دارد. سیستم تعلیق جناغی دوبل آلومینیومی، کمکفنرهای تطبیقی Bilstein، فرمان برقی، ترمزهای AP Racing با کالیپرهای شش پیستونه جلو و چهار پیستونه عقب و امکان تنظیم سیستمهای کنترل کشش و بردار گشتاور، مجموعه فنی این هایپرکار را تکمیل میکنند.
چرخهای فیبرکربنی به همراه لاستیکهای میشلن Michelin Cup 2 R به عنوان یک آپشن در دسترس هستند. طراحی کابین هنوز نهایی نشده، اما آریل وعده داده با حفظ دکمههای فیزیکی و کنترلهای سنتی، راحتی رانندگان قدبلند را نیز در نظر بگیرد. اطلاعات رانندگی از طریق نمایشگر TFT در اختیار راننده قرار میگیرد.
در نهایت، رزرو و پیشخرید آریل Hipercar آغاز شده و این خودرو طی دو سال آینده وارد جادهها خواهد شد. هرچند قیمت نهایی هنوز اعلام نشده، اما آریل قصد دارد تعداد محدودی از این هایپرکار را با قیمتی کمتر از یک میلیون پوند، معادل حدود 1.13 میلیون دلار، تولید کند.
