طی تحقیقی که از 1300 نفر از مردم انگلستان به عمل آمد، این افراد اولین تجربه سواری در یک نمونه کانسپت خودروی خودران را داشتند و مشخص شد که مردم بریتانیا برای آمادگی پذیرش خودروهای خودران دچار دودستگی شده اند. عده‌ای از مردم این تکنولوژی را قبول ندارند و آن را خطرناک و ناایمن می‌دانند و عده‌ای این تکنولوژی را مفید و مناسب ارزیابی می‌کنند.
این افراد توسط آزمایشگاه تحقیقات حمل و نقل (TRL) و کالج سلطنتی هنر (RCA) دانشگاه گرینویچ مورد مصاحبه قرار گرفتند که 47% از آنها از خودروهای خودران اظهار رضایت کردند و گفتند که حس مثبتی نسبت به حمل و نقل عمومی با یک خودروی خودکار دارند، ولی 43% اظهار کردند که نگرانی‌های کمی نسبت به این امر دارند و تنها 10% گفتند که در خصوص خودروهای خودران حسی کاملا منفی دارند. این یافته‌ها نتیجه اولیه آزمایشی بود که مجله Autocar موفق شد طی هفته گذشته سواری یکی از چهار خودروی خودران تجربه نماید که در منطقه گرینویچ شهر لندن فعالیت می‌کنند.
این خودروهای خودران Gateway نام دارد که در یک مسیر 3.36 کیلومتری در منطقه تفریحی O2 Arena در جاده‌ای باریک در کنار رودخانه حرکت می‌کند. خودروهای خودران با ظرفیت چهارسرنشین دارای شاسی آلیاژی و بدنه ای از جنس کامپوزیت هستند و از نظر طراحی ظاهری بدنه، شبیه به خودروهایی هستند که در ترمینال 5 فرودگاه Heathrow لندن مسافران را از پارکینگ خودروهای شخصی تا ترمینال جابجا می‌نمایند و توسط انرژی دریافتی از یک باتری اسیدی – سربی در یک مسیر بتونی حرکت می‌کنند.
خودروی خودران آزمایشی Gateway توسط شرکت Westfield Sportscars ساخته شده است که توسط باتری لیتیوم- یون تقویت گردیده و 29 سنسور وظیفه کنترل و هدایت آن را به صورت تمام خودکار بر عهده دارند. وزن این خودرو تنها 900 کیلوگرم است. به دلایل ایمنی این خودروها تنها با سرعت 14.5 کیلومتر در ساعت روی یک راه باریک حرکت می‌کنند که در برخی جاها با مسیرهای دوچرخه سواران و پیاده رو یکسان است.
البته حداکثر سرعت تئوری این خودروها 75 کیلومتر در ساعت است. اندی فراست مسئول برگزاری آزمایش در شرکت Westfield در خصوص این تست می‌گوید: «زمانی که بخواهید آزمایش سواری خودروهای خودران را با حضور دیگران و در یک شهر شلوغ انجام دهید، چالش‌ها و مشکلات خودران‌ها مطرح می‌شوند و خود را نشان می‌دهند، وگرنه هرکسی می‌تواند تست یک خودروی خودران را در یک جاده باز و وسیع در بیابان برنامه ریزی نماید».
جاده‌ای که برای تست Gateway انتخاب شده، پهن نبوده و تنها 8 متر عرض دارد و یک ریل فولادی در یک طرف آن تعبیه شده است که از پرت نشدن ناخواسته در رودخانه یخ زده Thames جلوگیری می‌کند. در طرف دیگر مسیر یک حصار ایمنی کشیده شده است که مرز منطقه تفریحی O2 Arena را مشخص می‌نماید. راه در نظر گرفته شده دارای دو مسیر پیاده روی و دوچرخه سواری مجزا است که مسیر حرکت خودروی خودران Gateway در طرف منطقه O2 قرار دارد.
ما اعضای تیم آزمایشی Autocar در زمانی که همراه با آقای فراست سوار بر خودرو بودیم، عکس العمل‌های به موقع آن را مشاهده کردیم که چندین مرتبه در هنگام مواجهه با جمعیت افراد پیاده، دوچرخه سواران و یا موانع دیگر به صورت اتوماتیک توقف کامل نمود. آقای اندی فراست می‌گوید: «از آنجا که این خودران تنها یک نمونه کانسپت اولیه است و هنوز برنامه‌ای برای تولید انبوه آن نداریم، صداهای زمخت سیستم ترمز و تکان‌های شدید هنگام ترمزگیری و توقف را نادیده گرفتیم». شاید خودروهای خودران آینده یا Pod ها برای اخطار دادن به افراد پیاده یا دوچره سواران به علامت‌های دیداری بیشترو قوی‌تری نیاز داشته باشند.
این Pod ها با چهار نوع سنسور کنترل می‌شوند: سه سنسور راداری 77 هرتز دوربرد، دو رادار لیزری برد متوسط، پنج دوربین، بیست سنسور مجاورت مافوق صوت که به سنسورهای پارک خودرو شبیه هستند. سیگنال های سیستم GPS با گرید نظامی حافظه ناوبری خودرو را فراهم می‌کند و چند کانال اطلاعاتی راهنما به وسیله سیستم سخت افزاری و نرم افزاری CAVstar پشتیبانی می‌شوند که توسط شرکت Fusion Processing توسعه یافته است، یک شرکت بریتانیایی با پس زمینه تکنولوژی‌های نظامی.
زمانی که مسیر باز بود، خودران با سرعت حداکثر 14.4 کیلومتر در ساعت حرکت می‌کرد و از پیچ‌ها به خوبی عبور می‌نمود، ولی هنگامی که با دو پیچ تند متوالی با حداقل فاصله بین میله های فولادی محافظ روبرو می‌شد، سرعت خود را کاهش می‌داد و تقریبا مسیر خود را گم می‌کرد.
این امر نشان از این داشت که باید روی الگوریتم‌های کنترلی کار بیشتری صورت گیرد. فاصله هر طرف خودران 300 میلی‌متر تنظیم شده بود که یک راننده باید با دقت آن را رد می‌کرد، ولی خودران به راحتی از مسیر عبور می‌کرد. در هر صورت خودروی خودران Gateway در حال گذراندن مراحل توسعه الگوریتم‌های کنترلی و تجهیزات ایمنی است تا راحتی محیط درونی و امنیت محیط بیرونی خودرو را به سطح بالایی برساند.
چند وقت قبل خبری منتشر شد که یک خودروی خودران آزمایشی شرکت خدمات خودرویی Uber یک عابر پیاده را زیر گرفته است و برای اولین بار در دنیا یک خودروی خودران باعث مرگ یک نفر شده است. اینگونه خبرها باعث شده تا شرکت سازنده و دانشگاه گرینویچ با هوشمندی و دقت بیشتری مراحل تکمیلی طراحی این خودروی خودران را طی نمایند تا این تکنولوژی از طرف مردم عادی، مورد قبول واقع شود.
«پروژه‌های تحقیقاتی حمل و نقل» توسط سرمایه گذاری 100 میلیون پوندی دولت انگلستان و تحت نظارت آژانس نوآوری انگلستان(IUKA) به راه افتاد که پروژه Gateway با سرمایه گذاری 8.2 میلیون پوندی یکی از برنامه‌های دولت انگلستان با هدف توسعه تکنولوژی خودروهای خودران محسوب می‌شود. توسعه تکنولوژی سنسورهای خودران، پروژه پیش خدمت پارکینگ خودکار و پروژه آزمایشی Greenwich تاکنون 2.4 میلیون پوند هزینه داشته است.
چهارده سازمان مختلف در این پروژه با شرکت Westfield Sportscar مشارکت می‌کنند: آزمایشگاه تحقیقات حمل و نقل، کالج امپریال، کالج سلطنتی هنر، مجموعه تفریحی O2، شرکت نفت Shell و شرکت Gobotix. بعد از آزمایش «رینویچ چهار خودروی خودران به منطقه QE Park منتقل می‌شوند تا در خیابان‌های واقعی کار حمل و نقل را انجام دهند. سپس کار بر روی تست تصادف و طراحی های مربوطه ادامه خواهد یافت. شرکت Westfield سفارش 200 خودران را از کشور کره جنوبی گرفته است و فرودگاه‌های خاورمیانه برای جابجایی کارکنان فرودگاه به آن نیاز دارند.
مجموعا دو تکنولوژی وابسته با پارک کردن خودرو وجود دارد، یک سیستم با نام Collaborative Parking است که شامل جستجوی محل پارک در پارکینگ عمومی و اطلاع به راننده است. وقتی خودرو به پارکینگ وارد می‌شود یک نقشه، فضاهای خالی پارک موجود را نمایش می‌دهد و این نقشه با اتصال به خودروهای دیگر، لحظه به لحظه بروزرسانی می‌گردد. پیش بینی شده که این تکنولوژی تا 30 درصد حجم ترافیک شهری را کاهش می‌دهد.
سیستم دیگر خودروی خودران Level4 است که در آن یک خودروی خودران باید جای پارک را جستجو کرده و آن پیدا کند و خود به صورت خودکار در آن پارک نماید. پروژه رانندگی خودکار UK Autodrive در کشور انگلستان مراحل انتهایی خود را می‌گذراند که با حضور شرکایی مانند فورد و جاگوار- لندرور هفته گذشته جستجوی خودکار جای پارک و پارک کردن خودکار توسط دو خودروی رنجرور اسپرت خودران را به نمایش گذاشت.
خودروی خودکار Level4 به دو سنسور راداری لیزری(Lidar) و یک سنسور راداری دور برد در جلو مجهز شده است و دارای یک سنسور Lidar در عقب و دو آنتن GPS در روی سقف خودرو است. سیستم Level4 پیشرفته ترین سطح از تولید یک خوروی خودران شخصی است و در آینده ای نزدیک در Level5 خودرو باید بدون راننده کلیه امور پارک کردن را انجام دهد. خودروهای رنجرور اسپرت در جاده های عمومی منطقه کاونتری انگلستان مورد آزمایش قرار گرفتند و هر دو خودرو به خوبی در محل پارک خود قرار گرفتند. تنها نکته منفی در آزمایش این بود که در هنگام پارک یکی از خودروها در زمان دنده عقب آمدن با مخروط ترافیک برخورد نمود.
