کمتر کسی است که نام هارلی دیویدسون به گوشش نخورده باشد، هارلی-دیویدسن (Harley-Davidson) نام تجاری نوعی موتورسیکلت است که در کشور آمریکا توسط شرکتی با همین عنوان تولید می‌گردد. مرکز این شرکت در میلواکی در آمریکا است. موسسان شرکت هارلی دیویدسون ویلیام اس. هارلی، ویلیام دیویدسون، والتر دیویدسون و آرتور دیویدسون بودند.
در سال 1903 برادران دیویدسون و دوست صمیمی‌شان آقای هارلی، تصمیم گرفتند یک دوچرخه را موتوردار کنند! یعنی در واقع یک موتور 116 سی‌سی را روی یک دوچرخه سوار کنند. از آن تصمیم حالا بیش از 113 سال گذشته است و کمپانی هارلی دیویدسون دهه‌ها است که یکی از تاثیرگذارترین، سودآورترین و پیشگامان دنیای موتورسیکلت در جهان است.
هارلی تا سال 1940 موتورسیکلت‌هایی می‌ساخت که از نظر طراحی شباهت‌هایی با دیگر موتورسیکلت‌های تولید شده در جهان داشتند، اما در واقع از سال 1940 بود که یک انقلاب در طراحی محصولات هارلی به وجود آمد. در این سال ابعاد موتورسیکلت‌ها و البته حجم پیشرانه‌ها بزرگ‌تر از قبل شد.
سابقا موتورسیکلت‌های هارلی دیویدسون در ایران به عنوان وسیله نقلیه سازمانی ادارات، ارگان‌ها و پلیس مورد استفاده قرار می‌گرفت و جالب است بدانید این برند در ایران دارای نمایندگی رسمی بود. عمده هارلی دیویدسون‌هایی که به ایران راه یافتند به سفارش نیروهای نظامی چون ژاندارمری و پلیس راهنمایی و رانندگی وارد کشور شدند. برای آخرین بار صدای این موتورسیکلت‌ها که در خدمت پلیس بودند، اواخر دهه 60 شمسی شنیده شد. در آن زمان در انبارها قطعات یدکی بسیاری از هارلی ها موجود بود.
اما در آن سال‌ها ارگان‌ها اقدام به برگزاری مزایده فروش این موتورسیکلت‌ها کردند و صدها دستگاه هارلی دیویدسون که می‌توانست به عنوان موتورسیکلت کلاسیک در اختیار علاقه‌مندان قرار بگیرد، با همت بعضی از متخصصان و دلالان این حوزه راهی کشورهای خارجی از جمله اروپا شدند. حال عاشقان دنیای موتورسیکلت با سبقت آزاد همراه باشید تا شما را به موزه‌ای حیرت انگیز از موتور سیکلت‌های هارلی دیویدسون، در اعماق زیرزمینی در شهر تهران ببریم و از چگونگی جمع آوری این هارلی دیویدسون‌های کلاسیک که در جهان کم یاب و بعضا نایاب هستند خبر گرفته و از تماشای تصاویر زیبای آنها لذت برده و به مصاحبه‌ای خودمانی با مالک این مجموعه گمنام ولی ارزشمند بپردازیم.
ما را در شبکه‌های اجتماعی دنبال کنید.
درود جناب شکارانداز به غیر از بحث مالی تنها چیزی که میتونه همچین شاهکاری بسازه یه عشقه بسیار عمیق و شگرفه دقیقا مانند مادری که تمام عشق و زندگیش رو وقف فرزنداش میکنه و اگر عشقش درست هدایت بشه تبدیل به شاهکارهای بی نظیyری میشه و چون خودم همیشه عاشق موتور بودم و هستم میتونم بگم برای عشقی که آقای شکارانداز به تصویر کشیدن باید به احترام این عشقشون بایستیم و ایستاده کف بزنیم درود بر عشق و شرفت آقای شکارانداز
علیرضا ستوده
درود بر آقای شکار انداز گرامی فوق العاده زیبا و عجیب بود …
دولت باید بعد از خرید چنین گنجینه ارزشمندی از این آثار تاریخی در موزه حفاظت کنه
واقعا چه تاریخی توی این موزه هست.کلکسیون موتور، اونم شاهکارهای هارلی دیویدسون.کاش موقعیتی باشه که ما هم از این موزه دیدن کنیم.اگر جناب شکار انداز عزیز موافق بودن به بازدید عمومی، حتما اطلاع رسانی کنید..مطمئنا جزو اولین نفرایی هستم که موزه هارلی دیویدسون رو میرم و شاید برای مدت ها از این موزه بازدید کنم.