برتری های سیستم انتقال قدرت به چرخ های عقب (RWD)
جدا بودن چرخ های انتقال دهنده نیرو و سیستم فرمان، برتری هایی را نیز نسبت به خودروهای دیفرانسیل جلو داشته و به طور مثال بدلیل عدم وجود ابزار و ادوات مربوط به انتقال قدرت موتور، فرمانپذیری خودروهای دیفرانسیل عقب بهتر بوده و تغییر مسیر با سرعت و سهولت بیشتری انجام شده و به اصطلاح فرمان خودرو های دیفرانسیل عقب تیزتر از نمونه های دیفرانسیل جلو واکنش نشان می دهد. بهمین دلیل عملکرد این خودروها در هنگام عبور از پیچ های 180 درجه (U Turn) اندکی مناسب تر از خودروهای دیفرانسیل جلو خواهد بود.
برتری دیگری که سیستم انتقال نیرو به چرخ های عقب دارد، عملکرد مناسب تر آنها در هنگام شتابگیری است. با توجه به تقسیم وزن مناسب تر در خودروهای دیفرانسل عقب، نیروی تولیدی موتور به طرز مناسبتری به زمین منتقل شده و با توجه به چسبندگی بیشتر، شتاب و سرعت گیری خودروهای دیفرانسل عقب بهتر از خودروهای دیفرانسیل جلو بوده و این خودروها در مسیر مستقیم از شتاب بالاتری برخوردار هستند. یکی دیگر از برتری های دیفرانسیل عقب، توانایی مناسب تر در هنگام یدک کشی است. این توانایی به دلیل نزدیک تر بودن چرخ های منتقل کننده قدرت به تریلر بوده و باعث عملکرد بهتر در هنگام یدک کشی می گردد.
یکی دیگر از قابلیت های خودروهای دیفرانسیل عقب به نحوه رانندگی و کنترل آن بوده که این قابلیت را به رانندگان حرفه ای و باتجربه می دهد که با استفاده مناسب از قدرت موتور و سیستم فرمان اقدام به انجام حرکات نمایشی در پیست ها و مسیرهای خلوت نموده و با انجام حرکت دریفت (Drift) از رانندگی با خودروی خود لذت کافی را ببرند. به این ترتیب رانندگانی که از توانایی های لازم بهره مند باشند، بیشترین کنترل ممکن را بر روی خودروی خود خواهند داشت. این امر با توجه به نحوه انتقال قدرت و تقسیم وزن در خودرو های دیفرانسیل جلو ممکن نبوده و رانندگان توانایی انجام حرکات نمایشی را با استفاده از این خودروها نخواهند داشت.
کاستی های سیستم انتقال قدرت به چرخ های عقب (RWD)
سیستم انتقال قدرت به چرخ های عقب نیز کامل نبوده و در برخی موارد کاستی هایی را از خود به نمایش می گذارد. البته وجود سیستم های کمکی رانندگی مانند سیستم کنترل پایداری (Stability Control) کمبود های این سیستم انتقال قدرت را به حداقل ممکن رسانده است.
از نکات منفی سیستم های انتقال قدرت به چرخ های عقب می توان به ابن نکته اشاره کرد که به دلیل وجود وزن موتور بر روی چرخ های جلو، اصطکاک و چسبندگی خودرو در سطوح لغزنده ای مانند جاده های برفی و سطوح یخ زده بیشتر بوده و خودروهای دیفرانسیل جلو (FWD) عملکرد مناسب تری نسبت به خودروهای دیفرانسل عقب (RWD) در این مواقع از خود به نمایش می گذارند. البته استثناهایی نیز وجود داشته و خودروهایی مانند پورشه 911 (Porsche 911) و اسمارت دو نفره (Smart for Two) با وجود اینکه خودرو هایی دیفرانسیل عقب هستند، اما به دلیل قرار گرفتن موتور در بخش عقبی خودرو توانایی هایی مانند خودرو های دیفرانسیل جلو در سطوح لغزنده و یخ زده دارند. اما غیر از این دو مورد و چند نمونه خودرو های سوپر اسپرت و ابر خودرو، تقریبا تمامی خودروهای دیفرانسیل عقب از موتورهایی که در جلوی خودرو قرار گرفته اند استفاده می کنند.
یکی دیگر از نکات منفی سیستم انتقال قدرت به چرخ های عقب در این نکته است که احتمال چرخش خودرو و از دست رفتن کنترل در آن بیشتر است. البته این مساله برای رانندگان مبتدی و بی تجربه بوده و رانندگان حرفه ای حتی در زمانی که سیستم کمکی رانندگی کنترل پایداری غیر فعال است به خوبی خودرو را در اختیار داشته و مانع از چرخش و خروج آن از مسیر پیچ می گردند.
یکی دیگر از مسائلی که در مورد خودروهای دیفرانسیل عقب وجود دارد، قیمت بالاتر آنها نسبت به نمونه های مجهز به سیستم انتقال قدرت به چرخ های جلو است. مصرف بنزین خودروهای دیفرانسیل عقب نیز معمولا بالاتر از نمونه های دیفرانسیل جلو بوده و این مساله می تواند یکی از بزرگترین نقاط ضعف این سیستم انتقال قدرت بحساب بیاید.
در مجموع به دلیل این نقاط ضعف اندک، خودروهای دیفرانسیل جلو از محبوبیت بیشتری در بازار برخوردار بوده و اکثر خودرو های پرفروش امروزی – به غیر از نمونه های اسپرت دارای هیجان و لذت رانندگی – مجهز به سیستم انتقال قدرت به چرخ های جلویی خودرو هستند. البته همانطور که پیشتر نیز اشاره شده، با پیشرفت چشمگیر تکنولوژی خودرو های مجهز به سیستم انتقال به چرخ های عقب مانند گذشته نبوده و خودروهای دیفرانسیل عقب مدرن امروزی با تجهیز به امکانات و سیستم های کمکی رانندگی مختلف به نمونه هایی بسیار ایمن تبدیل شده اند و این فاکتور بسیار مهم را به دیگر نقاط قوت خود اضافه نموده اند.
از خودروهایی که مجهز به سیستم انتقال قدرت به چرخ های عقب بوده و در حال حاضر در بازار موجود می باشند می توان به فورد موستانگ (Ford Mustang) مجهز به موتور 6 سیلندر خورجینی با قیمت پایه 25.000 دلار (معادل 100 میلیون تومان)، مزدا MX-5 میاتا با قیمت پایه 25.000 دلار (معادل 100 میلیون تومان)، فیات 124 اسپایدر مدل سال 2017 میلادی با موتور چهار سیلندر 1.4 لیتری مجهز به سیستم توربوشارژر با قیمت پایه 25.000، شورولت کامارو مدل سال 2016 میلادی با موتور مجهز به توربوشارژر و توانایی تولید نیرویی معادل 275 اسب بخار با قیمت پایه 26.000 دلار (معادل 105 میلیون تومان)، هیوندای جنسیس کوپه مدل سال 2016 میلادی با موتور شش سیلندر خورجینی مجهز به توربوشارژر با توان تولید 348 اسب بخار نیرو و قیمتی معادل 27.000 دلار (معادل 109 میلیون تومان) و بسیاری دیگر از خودروهای عضلانی تولیدی ایالات متحده اشاره کرد.
نقاط قوت
عملکرد بسیار بهتر در پیچ های تند و 180 درجه، توانایی های یدکی کشی مناسب تر به خصوص در وانت بارها و کامیونت ها، قابلیت های دینامیکی و رانندگی مناسب تر، لذت رانندگی و کنترل کامل بر روی خودرو و قابلیت انجام حرکات نمایشی از قبیل دریفت (Drift)
نقاط ضعف
قیمت بالاتر نسبت به نمونه های مجهز به سیستم انتقال قدرت به چرخ های جلویی خودرو، چسبندگی کمتر به زمین در جاده های لغزنده و کاهش قابلیت های دینامیکی در جاده های یخ زده و پوشیده از برف
تک بوک
