وظایف روغن موتور در مسیر سیستم روغن‌کاری موتور چیست؟

اختصاصی پایگاه خبری سبقت آزاد| هنگامی که عموم مردم درباره‌ی نقش روغن در خودروها صحبت می‌کنند،  ناخودآگاه تمرکز آن‌ها به سمت سوخت ماشین می‌رود که اتومبیلشان را به حرکت در می‌آورد.  در حالی که بنزین و دیزل دو محصول جانبی هستند، روغن در خالص‌ترین حالت خود به عنوان یک روان‌کننده مورد استفاده قرار می‌گیرد. همانند خونی که در رگ‌های شما جریان دارد و حیات را به بدن شما هدیه می‌دهد، روغن نیز همین کار را درون موتور ماشین انجام می‌دهد.
سیستم روان‌کاری پیشرانه خودرو شامل یک مخزن است که در آن مقدار زیادی روغن ذخیره می‌شود، مسیرهای حرکت روغن نیز وجود دارند. درست همانند رگ‌ها که خون را به  سرتاسر بدن منتقل می‌کنند، یک پمپ روغن اساسا کار قلب را انجام می‌دهد و در نهایت، فیلتر که ناخالصی‌ها را قبل از اینکه روغن به درون موتور پمپاژ شود، از روغن خودرو می‌زداید. موقعی که روغن تحت فشار به درون پیشرانه منتقل می‌شود، یک لایه لغزنده و لیز را بر روی هرچیزی که با آن برخورد دارد تولید می‌کند. وظیفه اصلی این لایه این است که از روان و یکدست کار کردن بخش‌های موتور اطمینان حاصل کند و در عین حال اصطحکاک آن‌ها را نیز به حداقل برساند. نتیجه نهایی این عمل، بهبود عملکرد و عمر موتور خودرو است. 
در کنار وظایف بسیاری که روغن موتور به عهده دارد، می‌توان گفت که نقش آن به عنوان یک انتقال‌دهنده حرارت از همه سخت و دشوارتر است. روغن موتور حرارت را از اجزای روان‌کاری آن نظیر بلبرینگ، پیستون‌ها، دریچه سوپاپ و لوله‌های سیلندر دور نگه می‌دارد. هرچه روغن بیشتر درون اتومبیل به گردش در می‌آید، حرارت و گرمای بیشتری جذب و انتقال می‌یابد. پس از ورود به  مخرن پیشرانه، روغن توسط هوای خارجی که بر روی سطح مخزن در حال حرکت است و پیش از آنکه مجددا به سیستم بازگردد، خنک می‌شود و حرارت آن گرفته می‌شود.
تمامی روغن موتورها چه به صورت معدنی، نیمه معدنی و یا به صورت تمام مصنوعی همگی شامل مواد افزونی هستند
 مانند متعادل‌کننده اصطحکاک، مواد افزاینده خاص و یا شوینده‌های تمیزکننده هستند. این مواد افزدونی باعث افزایش کارایی و بهبود عملکرد روغن موتور می‌شود زیرا از تشکیل رسوبات و لایه‌های داخلی روغن جلوگیری می‌کنند. لایه‌های محافظت‌کننده روغن از طریق ورود آلودگی‌ها از بین می‌رود، که از طریق نشت سوخت از حلقه‌های پیستون به داخل مخزن موتور به وجود می‌آید. نشانه‌ای از این آلودگی رنگ روغن موتور است: روغن موتور هنگامی که تازه باشد رنگی طلایی و شفاف دارد، و هنگامی که آلوده باشد رنگی سیاه و کدر را به خود می‌گیرد. بنابراین می‌توان گفت یکی از  نشانه‌های یک روغن موتور خوب این است که هرچه زودتر و با کارکرد کمتر موتور، از زلالی و طلایی رنگ بودن به تیرگی برسد و وظیفه روان‌کاری و الودگی‌های موتور را جذب کند.
سایش موتور در دو دقیقه اول کارکردن خود به بیشترین حد خود می‌رسد و انواع روغن موتورها استراتژی‌های متفاوتی در این زمان حیاتی اتخاذ می‌کنند. روغن موتورهای مصنوعی سریع‌تر از روغن موتورهای معدنی به گردش در می‌آیند تا موتور سریع‌تر گرم شده و سایش آن به حداقل برسد. روغن‌های تمام معدنی و نیمه مصنوعی یکپارچگی و استحکام بخش روان‌کاری موتور را با کشیدن یک لایه از جنس تفلون بر روی تمام اجزا افزایش می‌دهند. به همین علت است که در ماشین‌های مدرن و امروزی، حرکت بلافاصله پس از استارت زدن و احتراق بهتر است تا این که برای گرم شدن موتور مدتی را صبر کنیم. موتورهای قدیمی‌تر نیاز به زمان دارند تا پیشرانه به طور کامل گرم شود و به درستی کار کند در نتیجه آن‌ها باید در دمای عملیاتی مناسبی شروع به حرکت کنند تا موتور هیچگونه مشکل و خطایی به خود نبیند و به درستی محافظت شود تا عملکرد مطلوب را به ارمغان آورد.